Duane Eddy

Duane Eddy (Corning (New York), 26 april 1938 – Franklin (Tennessee), 30 april 2024) was een Amerikaanse gitarist. Hij brak eind jaren vijftig in de VS door met een aantal instrumentale rock-'n-rollhits en wordt sindsdien beschouwd als een belangrijke grondlegger van het "twangy" gitaargeluid: een stijl waarbij vooral losse noten op de lage snaren van de elektrische gitaar worden gespeeld, voorzien van nadrukkelijke galm, vibrato, tremolo en buiging van de snaren.

Aan het begin van de jaren zestig was Eddy een van de populairste artiesten van Amerika. Gedurende zijn carrière werden over de hele wereld meer dan 100 miljoen geluidsdragers van hem verkocht. In 1994 eerde de Amerikaanse muziekindustrie hem door hem op te nemen in de Rock & Roll Hall of Fame. Volgens dat instituut geldt hij zelfs als "de succesvolste instrumentalist in de geschiedenis van de rockmuziek".

Eddy scoorde in de VS vijftien top 40-singles, maar nooit een nummer 1-hit. In Engeland had hij telkens meer succes dan in de Verenigde Staten en in 1960 verkozen de lezers van New Musical Express hem nog boven Elvis Presley tot World's Number One Musical Personality. Tot zijn beroemdste opnames behoren "Because They're Young" (1960), "Rebel-'Rouser" (1958), "Forty Miles of Bad Road" (1959), "Londonderry Air" (1961), "(Dance with the) Guitar Man" (1962) en "Boss Guitar" (1962).

Een remake van Henry Mancini's thema van de televisieserie Peter Gunn, die Duane Eddy opnam met de Britse band Art of Noise kreeg in 1986 de Grammy Award voor Beste Rock Instrumental.

De opname "Because They're Young" wordt gebruikt als begintune voor het Radio 2 programma "De Pré Historie".

Lees meer...